Wednesday, 18 July 2018

হোজাল'ৰাৰ পেনপেনীয়া গদ্য


নৰিমন পইণ্টৰ ৰাস্তাটোৰে খচকি যাওঁ‌তে
সাগৰখনৰ সমূখতে
এজনী ধুনীয়া নাৰীক লগ পোৱাটোকে
মই আশা কৰোঁ
ধুনীয়াৰ সংজ্ঞা বিচাৰি
আজি আৰু বিতৰ্ক নকৰোঁ‌
মোৰ উশাহে তেওঁক খেদি ফুৰে
অনুসৰণ কৰে
তেওঁৰ প্ৰতিটো খোজ
কফি খোৱা কাগজত গ্লাছটো
পেলাই দিবলৈ ডাষ্টবিন এটা বিচাৰি ফুৰোতে
হাতখন পাতি দিবলৈ মন যায়
মচি দিবলৈ মন যায়
ওঁ‌ঠত লাগি থকা কফিৰ গোন্ধ

সন্ধিয়া এটা ৰৈ তেওঁলৈ
মই ৰৈ থাকো লিফ্টখনলৈ
টিপি দিবলৈ সপ্তম মহলাৰ চুইচ
একেলগে নামি দিবলৈ
কথা এষাৰিৰ ব্যৱধানত জুখি পেলাবলৈ
শৰীৰৰ সকলো উষ্ণতা

বহুদিন তেওঁক দেখা নাই
খবৰ এটা দিয়া ভাই
লিফ্টমেনটোৰ মাতটো কেনেকুৱা পাই

মানুহজনী ক'ত গ'ল
হেৰাই গ'ল
মানুহ হেৰাই
মানুহ হেৰাই
বহুত মানুহ হেৰাই গ'ল
চিনাকি নোহোৱা হ'ল

লিফ্টমেনটোৰ মাতটো কেনেকুৱা পাই
এদিন বোপা তুমিও হেৰাবা
কাৰোৰে একো খবৰ নাপাবা

Tuesday, 24 April 2018

শিলৰ ৰিহা


আকাশত যেতিয়া এটাও তৰা নাথাকে
চাই থাকোঁ তোমাৰ মুখ
ইমান আন্ধাৰতো কি সাৰে থাকে সাৰে
জাঁ‌প নাযায়নে চকু

ৰাস্তাৰ মাজতে ধৰি
খুলি পেলাই বুলি যত আৱৰণ
তুমি ভয় খাই থাকা ভয়
সেই ভয়ে পিন্ধি থাকে আন্ধাৰ এচুক

কবিতা লিখি লিখি
যিমান কাগজ ফালিলোঁ
আনি দিব পাৰিলোঁ‌হেতেন
এখনি শিলৰ ৰিহা
কেনেকৈ খুলিব কোনে
নাপালে দিহা

তেজৰ জোলোঙাবোৰ
দেও দি ফুৰাৰ আগদিনা
আমি একেলগে কৈছিলোঁ
যি বাটে গুচি গৈছে পৃথিৱী
সেই বাটে মোক নিনিবি

পৰুৱাই পালে কি নাপালে
আন্ধাৰত হেৰুৱাই বাট
কিবা এটা ভাল লাগে

ষ্টেলিনৰ চোলা এটা পিন্ধি
কুলাবাৰ ৰাজপথেৰে খচকি যাওঁ‌তে
কোনেনো চিঞঁ‌ৰি মাতিলে
পিছে পিছে আহি থকা মেকুৰীবোৰ
আঁ‌ৰতে লুকালে

চেচুনডকত
ৱালবোৰত সিহঁ‌তে লিখি আছে কিবা
সকলোৱে ভাবি আছে কবিতা
লিখি নেপেলায়
অথবা নোৱাৰেগৈ

সাগৰ সৌৰভ

Friday, 20 April 2018

এঘাৰ চনৰ কথা


(নতুন কথা একো নাই)
……

শেৱালিবোৰ সৰি সৰি
পদুলিটো ইমান ধুনীয়া গোন্ধাই
তথাপিও মই ৰৈ থাকোঁ
ফুলবোৰ শুকাই যোৱালৈ
দুপৰীয়াৰ ৰ'দত খৰখৰীয়াকৈ ভাজি খাবলৈ
ভাল

শেৱালিৰ লগত চিনাকি
শৈশৱৰে
এদিন আমি অস্তিত্ববাদৰ কথা পাতি পাতি
নিজক বিচাৰি বাহনিখনলৈ সোমাই
গৈছিলোঁ

গৰু লৰাবলৈ অহা
জহনি যোৱাটোৱে
গোটেই হুৱা-দুৱাখন লগালে
নিউজ চেনেল আহিল
সন্ধিয়ালৈ ৰঙা ৰঙা আখৰেৰে আমি বাতৰিত
ওলালোঁ

নামঘৰত বিচাৰ বহিল
লজিক পঢ়োৱা মাষ্টৰজনে কথা ক'লে
এঘাৰশ এঘাৰ টকা দি মই বাচি গ'লোঁ
শেৱালিৰো আন একো ন'হল
নামটোৰ আগত বহা বিশেষণটোৰ বাদে

মুক্ত চৰাই হোৱাৰ গান এটা
আঙুলিৰে মোৰ বুকুত লিখি লিখি
অনিচ্ছাৰে তাই ওৰণি এখন টানি ল'লে

নিজকে বিচাৰি
ৰ'দে বৰষুণে মই ঢপলিয়াই ফুৰিছোঁ
অস্তিত্বহীনতাৰ সংজ্ঞা এটাৰ সৈতে
এতিয়াও যুঁজি আছে
শেৱালি

ইচ্ছাশক্তি আৰু সংশয়ৰ মাজৰ
সাঁকো এখনত ৰৈ আছে
সময়
অপেক্ষা !

দুখৰ সমভাগী হোৱা
অনুভৱী কবি
কিয়বা মই ন'হলোঁ


সাগৰ সৌৰভ

Saturday, 7 April 2018

সংলাপ লিখিব কোনে


আন এদিনাখন
বীণাপাণিৰ মঞ্চত বানত ডুবা মানুহজনে
গৰু পঘা এডালেৰে নিজকে
মূৰৰ পৰা গুৰিলৈ বান্ধি পেলাওতে
শেষবাৰ লগ পাইছিলোঁ
দীপক দাক

ধুলিৰ মাজেৰে
বাচ এখন আহিব আহিব বুলি
ৰৈ আছিলোঁ
দীপক দাই কৈছিল
খোজকাঢ়িয়ে যা
ৰাতিলৈ সিহঁতে শিলঘৰীয়াবোৰ বালিত পুতিব

ঘূৰি আহে দীপক দা
নাটক এখন কৰিব লাগিছিল
নাটক
সংলাপ লিখিব কোনে

নীলিমাহলত বাগি দিয়া নাচটোত
বাৰেপতি মানুহবোৰে বাওঁ‌পাকে ঘূৰিছে
খোলৰ মাতত হেৰাল দীপক দাৰ মাত
সোঁপাকে ঘূৰ
সোঁপাকে

আকৌ আহে দীপক দা
নাটক এখন কৰোঁ আহ
নাটক

বহুদিন মই নাটক চোৱা নাই
নাচি নাচি ভাগৰি পৰা মানুহবোৰ
কিবা এটা ভাল লগা নাই
খোলাকৈও একো ক'ব পৰা নাই

সংলাপ লিখিব কোনে

সাগৰ সৌৰভ

Thursday, 5 April 2018

তেজপিয়া

কেতিয়াবা ভাবো
আকাশখন এতিয়াই খহি পৰক
আৰু ওখ ওখ অট্টালিকাবোৰ চূৰমাৰ হৈ যাওক

মোৰ মূৰৰ ওপৰত এখন সাগৰ আছে
জলপৃষ্ঠত খচকি আছে
সভ্যতা

ঢৌ খেলি যোৱা পানীয়ে
দি যায় অতীতৰ আৱৰ্জনা
সেয়া মোক নালাগে

তোমাৰ বুকুৰ এনিশাত
মোক জিৰাবলৈ দিয়া
শুনিবলৈ দিয়া কাণপাতি
অশান্ত লহৰ

ভয় ?
মোলৈ যদি ভয় কৰিছা
ময়েই দূৰ্ভগীয়া
জকাটোৰ ভিতৰত চলি থকা যুঁ‌জখন
তোমাৰ বাবে নহয়

এই মৌনতাক অহংকাৰ বুলি নাভাবিবা
মৌনতাও এক আচৰণ
ভালপোৱাৰ…

লাজত উতলি উঠিলে
গোলাপী গাল
চেকি চাব মন যায় তোমাৰ এটোপাল
তেজ

ভোক আৰু লোভৰ
ময়েই মানুহ
আন জীৱ বুলিও নাভাবিবা

সাগৰ সৌৰভ

Wednesday, 21 March 2018

মোৰ-বসন্ত


ফুল ফুলক বা নুফুলক
তুমি হাঁহি উঠিলেই
মই উৎযাপন কৰিব পাৰোঁ
বসন্ত

হাঁহি উঠানো কি ইমান জটিল

পৃথিৱীয়ে দিশ হেৰুৱা বাটৰ
তুমিও যদি এজন পথিক
গৈ থকা আৰু
উভতি অহাৰ
মাজৰ ব্যৱধানত
আমি এদিন আকৌ লগ পাম
তেতিয়াও হয়তো সুধিম
হাঁহি উঠানো কি ইমান জটিল

আইৰ চৰুত জুই লাগিল কি নালাগিল
বাইক হাঁচতিত লাগে
সাত সাগৰৰ মানিক

হাঁহি উঠানো কি জটিল

আকাশ নীলা হওক বা ক'লাই হওক
তুমি হাঁহি উঠিলেই
মই উৎযাপন কৰিম
বসন্ত

সাগৰ সৌৰভ



Tuesday, 20 March 2018

ভ্ৰমণ বিৰতি


বহুদিন কাৰোৰে লগত দীঘলীয়া সময় কথা পতা নাই
বহুদিন কাৰোৰে লগত একাপ কফি খোৱা নাই
হাতত ধৰাধৰিকৈ খোজ কঢ়া নাই
বহা নাই নদীৰ ঘাটত
আৰু সোধা নাই কিমানবাৰ প্ৰেমত পৰিছা
জীৱনত ?

বহুদিন মই নিজক বিচাৰি পোৱা নাই
এদিন আমাক বিচাৰি গৈ দেউতাই হেৰুৱাইছিল
নিজক
সেই ভুল মই কৰা নাই
বহুদিন মই বিচাৰি পোৱা নাই নিজক

সাগৰ সৌৰভ